(no subject)

[mlr]

Η κάμαρα ήταν πτωχική και πρόστυχη, κρυμένη επάνω από την ύποπτη ταβέρνα. Aπ’ το παράθυρο φαίνονταν το σοκάκι, το ακάθαρτο και το στενό. Aπό κάτω ήρχονταν η φωνές κάτι εργατών που έπαιζαν χαρτιά και που γλεντούσαν.   Κ’ εκεί στο λαϊκό, το ταπεινό κρεββάτι είχα το σώμα του έρωτος, είχα τα χείλη τα ηδονικά και ρόδινα της μέθης — τα ρόδινα μιας τέτοιας μέθης, που και τώρα που γράφω, έπειτ’ από τόσα χρόνια!, μες στο μονήρες σπίτι μου, μεθώ ξανά.     Κ.Π. Καβάφης

Comments

[transairn.livejournal.com]

Are you fluent?

This is another interesting post; inspirational as well.

[mlr.livejournal.com]

Thank-you.

No - not fluent at all. I had been reading a new translation. I was just playing around with the 'puter before I went to bed, and remembering...